Original youtube description:

Blijf spreken over Jezus, want God is met Zijn kinderen en Hij heeft ook vandaag nog mensen die Hij tot Zich wil trekken. In deze preek neemt Jacob de gemeente mee naar Handelingen 18, waar Paulus aankomt in Korinthe. Korinthe was in die tijd een grote handelsstad, bekend om haar rijkdom, afgoderij en losbandigheid. Menselijk gezien leek het geen vruchtbare plaats voor het evangelie. Toch laat God juist daar zien dat Zijn genade groter is dan de duisternis van een stad. De centrale boodschap van de preek is dat Gods kinderen zich niet moeten laten leiden door angst of de omstandigheden, maar door Gods beloften. Wanneer God roept om te spreken, zal Hij Zelf zorgen voor de uitwerking van Zijn Woord.

Jacob begint met Paulus’ aankomst in Korinthe. Paulus ontmoet Aquila en Priscilla, die net als hij tentenmakers zijn. Overdag werkt hij om in zijn eigen onderhoud te voorzien en op de sabbat verkondigt hij in de synagoge het evangelie van Jezus Christus. Wanneer Silas en Timotheüs zich bij hem voegen, kan Paulus zich volledig richten op de prediking. Zijn boodschap is helder: Jezus is de beloofde Messias. Zoals zo vaak lopen de reacties uiteen. Sommigen geloven, terwijl anderen zich verzetten en Paulus zelfs lasteren.

Op dat moment maakt Paulus duidelijk dat hij zijn opdracht heeft vervuld. Hij heeft het evangelie verkondigd en de verantwoordelijkheid ligt nu bij degenen die het gehoord hebben. Vanaf dat moment richt hij zich vooral op de heidenen. Opvallend is dat God juist dan deuren opent. Paulus trekt in bij Justus, die naast de synagoge woont. Vervolgens komt Crispus, het hoofd van de synagoge, samen met zijn hele gezin tot geloof. Jacob benadrukt dat dit laat zien hoe God werkt. Waar mensen alleen weerstand zien, ziet God harten die Hij voorbereidt. Niemand is te ver weg om door Gods genade bereikt te worden.

Een belangrijk onderdeel van de preek is het nachtelijke visioen waarin de Heere tot Paulus spreekt. God zegt: “Wees niet bevreesd, maar spreek en zwijg niet, want Ik ben met u.” Jacob staat stil bij het feit dat Paulus, ondanks zijn grote geloof en bediening, blijkbaar ook angst kende. Hij had vervolgingen meegemaakt, was geslagen, gestenigd en afgewezen. De vijand probeert Gods knechten te ontmoedigen, juist wanneer het evangelie vrucht draagt. Daarom spreekt God hem persoonlijk moed in. Niet Paulus’ kracht staat centraal, maar Gods aanwezigheid. Zijn belofte “Ik ben met u” is de basis waarop Paulus verder kan gaan.

Jacob maakt vervolgens de toepassing naar vandaag. Ook gelovigen kunnen ontmoedigd raken wanneer zij weerstand ervaren of weinig vrucht zien op hun getuigenis. Toch verandert Gods opdracht niet. Jezus roept Zijn gemeente nog steeds op om het evangelie te blijven verkondigen. Niet zwijgen uit angst voor mensen, maar spreken vanuit vertrouwen op God. De kracht ligt immers niet in de spreker, maar in het Woord van God en het werk van de Heilige Geest.

Een bijzonder moment in de preek is wanneer Jacob stilstaat bij Gods woorden: “Want Ik heb veel volk in deze stad.” Korinthe stond bekend als een stad vol zonde en immoraliteit. Er bestond zelfs een uitdrukking die verwees naar een losbandige levensstijl. Toch ziet God niet alleen de huidige toestand van de stad; Hij ziet de mensen die nog tot geloof zullen komen. Dat verandert Paulus’ blik op zijn omgeving. Jacob roept de gemeente op om ook vandaag niet alleen te kijken naar de duisternis in de samenleving, maar met Gods ogen te leren kijken. Achter mensen die nu niets van God willen weten, ziet God misschien toekomstige discipelen van Jezus Christus.

Jacob verbindt dit met de eerste brief aan de Korinthiërs. Paulus schrijft daar dat hij niet gekomen is met indrukwekkende woorden of menselijke wijsheid, maar met de eenvoudige boodschap van Jezus Christus, en Die gekruisigd. Dat blijft ook vandaag de kern van de prediking. Niet onze methoden of overtuigingskracht veranderen mensen, maar het evangelie dat door de Heilige Geest levend wordt gemaakt.

Verder benadrukt Jacob dat de gemeente geroepen is om te volharden in de leer van de apostelen. Gods Woord is de maatstaf voor geloof en leven. Daarom is het belangrijk om eigen tradities, overtuigingen en gewoonten steeds opnieuw te toetsen aan de Bijbel. Alleen zo blijft de gemeente dicht bij Christus.

De preek eindigt met een krachtige bemoediging. Paulus blijft uiteindelijk anderhalf jaar in Korinthe om onderwijs te geven en de jonge gemeente op te bouwen. Dat is het gevolg van Gods belofte en trouw. Ook vandaag geldt dat God Zijn gemeente niet loslaat. Hij kent de mensen die nog tot geloof zullen komen en werkt door de verkondiging van het evangelie heen. Daarom mag de gemeente moed houden, blijven spreken over Jezus Christus en erop vertrouwen dat God Zelf de harten opent.